આશ

તારા આવવાની આશ, બની હવે દ્રઢ વિશ્વાસ,

અને ના આવે તો ય શું ❓ તું તો છે જ, સાવ હ્રદય ની પાસ.

ફક્ત ગુજરાતી

"ફક્ત ગુજરાતી" એ જપન રાવલ અને દેવ ભાવસારે શરૂ કરેલી એક અનોખી પહેલ છે, જેનું મુખ્ય ઉદ્દેશ ગુજરાતી ભાષાના કાવ્ય અને સાહિત્ય ક્ષેત્રે કાર્યરત પ્રતિભાશાળી અને નવા ઉભરાતા કલાકારો અને લેખકોને એકમંચ પ્રદાન કરવાનું છે. 

અને પરિણામ સ્વરૂપ એક પુસ્તક ની રચના કરવામાં આવી. જેમાં લેખકોએ લખેલા, વિચારેલા અને રચેલા કાવ્યો, ગઝલો અને લેખો નું સંકલન કરીને બન્યું પુસ્તક "ફક્ત ગુજરાતી". જે ગુજરાતના સ્થાપના દિવસે પ્રકાશિત થયું છે.

આ પુસ્તકમાં એક કવિતા મારી પણ છે. જે આ પહેલા આ બ્લોગ માં પોસ્ટ પણ કરેલી છે. THE WAY OF LIFE. પણ ક્યાંક પ્રકાશિત થઈ હોય એવી પહેલી કવિતા છે.

તો જો મારી કવિતા અને બીજા લેખકો ની રચનાઓ વાંચવી હોય તો આ પુસ્તક ખરીદો. જે એમેઝોન પર ઉપલબ્ધ છે. અને નીચેની લિંક પરથી ઓર્ડર કરી શકશો.

ફકત ગુજરાતી પુસ્તક ઓર્ડર લિંક

સ્થિર ઊભેલું મારું ગામ.

એક ભાગતું શહેર મારી પાછળ પડ્યું છે,

એનાથી છૂટવા મારે ઓલા સ્થિર ઉભેલા ગામે જ જવું પડશે.

સુંદર છે તારી ઉંચી ઉંચી ઇમારતો ને વાંકા ચુંકા ઝગમગ રસ્તા,

પણ શાંતિ તો મને પેલા આંગણે ઉભેલા લીંમડાની છાય તળે જ જડશે.

હાં.. જિંદગી સફળ જ રહી..

અધુરાશ એ અકળ જ રહી,

એક આ જમણી આંખ સજળ જ રહી,

ઠેબા અને ઠોકરોનો ના કોઈ અફસોસ હવે,

મળ્યો તું તો જોને, 

જિંદગી જાણે સફળ જ રહી.

બસ તારા તરફની આ લાગણીઓ સૂરજની જેમ અચળ જ રહી.

હાં.... જિંદગી જાણે સફળ જ રહી.

ફરી

આજે ફરી એક તારા વિચારે મન ચકરાવે ચડ્યું,

હજી હાલ પડ્યો હતો યુદ્ધ વિરામ અને મન - મગજે ફરી રણશીંગુ ફૂંક્યું.

મન છે કે છે સાલું પારેવું ?!? ફરી ફરીને વાતે વાતે ફફડી રહ્યું,

એ બાજુ એની નજર માંથી ઓસરી રહ્યો પ્રેમ,ને આ બાજુ આ ભાંગીને ભુક્કો થઈ પડ્યું!!!

એક એની ગેરહાજરી, એક રાત, એક વાત, ફરી ભૂતકાળનું એક પાનું નડ્યું,

બધી ભાષાના શબ્દોય ન સમજાવી શક્યા કે કંઈ લાગણીએ મન કચડ્યું.

વિચારો

સત્યને છેડે પહોંચી જ ના શકાયું,

વિચારો આખી વાટ ખાઈ ગઈ,

સપનાંઓ આંખોના પોપચે ટકોરા દઈ પાછા વળી ગયા,

વિચારો આખી રાત ખાઈ ગઈ.

ખરતાં પાન અને ઉગતી ઉદાસી - પાનખર 🍁🥀🍂

બસ એક પાનખરની ઋતુમાં જ મને લાગે છે કે, જાણે આ માત્ર ગુમાવવાની જ ઋતુ છે. જ્યાં સઘળા તરું બધા પાન ગુમાવે છે અને બદલામાં કંઈ નથી મળતું. કેમ કે જયારે પાનખરમાં ખરેલા પર્ણો પાછા આવે છે ત્યારે તો એ વસંત બની જાય છે. 

અત્યારે આ ગુમાવવાની ઋતુમાં ફકત દેખાય છે ચોતરફ તમામ અસબાબ ગુમાવીને ઉભેલા વૃક્ષો.. બધી સુંવાળપ ગુમાવીને બસ રૂક્ષ બરછટ ત્વચા પર ઉદાસી પહેરેલા વૃક્ષો..

ને એક આશા ઉભરી આવે છે મનમાં,

" એ તરુ, આ પાનખરની પીડા તને ફળે,

 ને તારા ભાગની વસંત તને જલ્દી જડે."

            આ પાનખરનું એક ઝાડ